هنوز اهل پرسه ام

و قلم تیغ کُند شده ای که از پس عشوه یِ واژه ها برنمی آید

این روزها مترو نواب را به قصد رسیدن سوار می شوم

و ریل هایش که محض خنده کش آمده اند را

                  فقط تماشا می کنم و لبخند...

دروغ چرا؟

گاهی دلم می شکند

                            می گیرد.

/ 1 نظر / 13 بازدید